Boot naaien

Stitch and glue is de techniek die Gartside voor dit ontwerp als de meest voor de hand liggende vindt.
De methode waarbij panelen met koperdraad aan mekaar verbonden worden en daarna verlijmd is een fraaie vondst maar niet mijn favoriete manier van werken als de uitsnede van die panelen op voorhand onbekend is.
Maar goed, na wat passen en wriemelen met de stroken Multiplex stond één en ander klaar om samengesteld te worden en hopla de basis voor de romp is voor mekaar en kan van de hulpspanten verwijderd worden.

Deze wiebelige schelp mag nu recht-op gezet worden, grondig uitgericht en versterkt.

Nog even wennen aan de breedte van dit artikel en tegelijk het interieur afwerken. Wat nu volgt is bekend terrein (zal wel niet !?) en zou moeten verlopen met rasse schreden.

Het schoorvoetend werk komt later terug bij het maken van de holle mast. Pwaa, desnoods maak ik die vol (zal wel niet !)

Latjes en plaatjes

Dit leek me slim: Eén keer naar de houthandel en terug komen met een hoeveelheid die ruim zal volstaan voor de bouw van deze boot.
Van de zes platen “marine-grade” multiplex zal niet veel over blijven als de klus is geklaard. De vier balken Yellow Pine (50 x 225 x 4900mm) waren misschien niet zo’n tijd besparende aankoop. Dat ik ze één voor één haast niet kan opheffen is vervelend maar dat lukt wel.
Het verzagen en schaven idem, het lukt wel maar in mijn werkplaats van 6 X 7 meter moet ik mijn improvisatietalent wel bijzonder aanspreken om de knoerten te bewerken.
Met deze balken gaat het straks richting meubelmakerij om ze op maat te zagen/schaven, genoeg geknoeid, les geleerd.
Overigens, balk is relatief; Molenbouwers noemen 50 x 225mm-hout “latjes”. Nog een les: Voorlopig moet ik niet beginnen denken aan molenmakerij.

Hierboven de schets die ik maakte om de bodem- en zijplaten netjes uit vijf platen MP te halen. (Platen voor mij, vermoedelijk briefpapier voor molenbouwers)
Zonder mezelf op te hemelen denk ik dat het plotten van die tekening enig inzicht en ervaring vergt. Over opzet van spanten naar ware grootte model, naar praktische tekening… Mmm, in de beschrijving van bootplannen lees ik steeds dat de bouw ruim haalbaar is voor iedereen.
Ik denk het niet, toch niet zonder slag of stoot.

Zo, straks plaatjes zagen en lassen maken. Dat houd me beslist enkele dagen bezig.

Het moet passen

De vormtekening voor het vlakke patroon van de beplating -zij- en bodemplaten- zijn niet opgetekend in de plannen.
Die moest ik dan zelf bepalen.
Met behulp van 3mm MDF platen werd de klus geklaard. Een onvermijdelijke tussenstap want zonder patronen wordt het naderhand knoeiwerk met de eigenlijke zij- en bodemplaten.
En gedurende het gepuzzle (en geklungel met de veel te lange slappe slierten) viel me een knipoog op van Paul de ontwerper; Het breedste vlak van de bodem is 1,24m, hetzij de breedte van een handelsmaat multiplex paneel.
Knipoog jawel want hiermee gaat hij voluit naar wat het breedst mogelijk is onderwater met een 13 voet binnen de beperking van standaard plaatmateriaal.

Dan even overgestapt naar roer en zwaardkast.
Voor het roer wil ik de helmstok afneembaar en kantelbaar tegelijk. Na wat zaag- en denkwerk had ik een werkend model in de hand en moest één en ander op de maatvoering van het plan overgezet worden.
Het vroeg wat geduld en overleg met mezelf, maar het deel is klaar.
Het lamineren van het werkstuk voor de gebogen helmstok uit drie stroken 10mm Yellow Pine is plezierig werk… Wat ik toch beter zou plannen in zomerdagen.
Want met een temperatuur die boven en onder de 17°C schommelt in de werkplaats is het uitharden van epoxy dansen op een slappe koord.

De basis voor de zwaardkast maken is redelijk rechttoe-rechtaan.
Eerst het zwaard (haast) helemaal afwerken en dan de kast erom heen.
Ongeveer 15 lbs moet er in’t zwaard (15 Lbs of pounds= 6.8 kg) en dat was een meevaller, met negen 16cm plaatjes bladlood van de 33cm brede rol lood die ik heb kwam ik op 6,6kg.
Na wat geweld met een voorhamer werd het geheel 12mm dik. Die moeten straks in het 30mm dikke zwaard zitten.
6,5mm uitfrezen in de twee 15mm zwaardhelften is geen heldendaad maar het verdient naderhand de medaille van beste stof- en schaafsel opruimer van de dag.

Leest U nog?
Mmm, U bent een liefhebber van botenmakerij, van deze boot, of bouwt er zelf één?
Deze is bedoeld voor het deelnemen aan La semaine du Golfe de Morbihan 2021 (10 -16 mei), daarna is ie te koop.
Bij wijze van spreken als gebruikt directievoertuig met weinig kilometers op de teller.

Spanten zonder vrees

De tekeningen van Gartside voor de “Crisis Cat” zijn zondermeer volledig maar kant-en-klare patronen zoals in de “Burda” destijds zijn er niet bij.
Die heb ik voor de handigheid uitgewerkt in CAD en op ware grootte geplot op papier.
De romp is deels een stitch & glue constructie en de spanten zijn tijdelijk. Ze zijn hulpvormen die later niet in de romp zullen terug te vinden zijn.
En dat stemt me gelukkig; De precisie is van belang maar de afwerking niet, hoera en zie daar ze zijn klaar.


Het spantenraam is gerecupereerd van B2.
De OSB spiegel is een tijdelijke en laat me toe de vorm van de zijplaten te ontwikkelen om dan daarna een definitief gemillimetreerde spiegel te maken.

Deze boot is bijzonder breed, afhankelijk van waar je het wil meten (binnen- of buitenboord) om en bij 1,8 meter en dat voor een lengte van 4 meter.
De bodem is van de steven tot midscheeps plat en gaat vandaar naar de spiegel over in een lichte V-vorm. Precies het omgekeerde van waar ik vertrouwd mee ben bij planeer-bootjes.


Rare boot als ik de kenmerken ervan in mijn hoofd optel en probeer de vaareigenschapen te voorspellen. Maar dat is precies hetgene wat ik niet moet doen.
Met aandacht verder werken en vertrouwen op het vakmanschap van de ontwerper, zoals ontspannen maar geconcentreerd een Airfix model samenstellen met één oog op het instructieblad en het ander op het prentje van de doos.

Toch niet nog een Skiff !

https://store.gartsideboats.com/collections/dinghies-and-daysailers/products/13ft-catboat-crisis-design-246#

Met de plans die ik kocht voor de Skiff “Little Crab” is het helemaal verkeerd gegaan bij de verzending.
Lang verhaal kort: Kokertje tekeningen opgestuurd in de VS op 14 maart, nu vijf maanden later nog steeds verloren in de post of bij de Belgische douane.

Dus dan maar een ander plan gekocht. Het is een 13 voet Catboat getekend door de Amerikaanse bootontwerper Paul Gartside, in primeur voorgesteld in het Engelse tijdschrift Water Craft (n° 142, editie juli/augustus 2020).

De boot beviel me metéén bij het zien van het zeilplan en bij het nader uitvlooien van de tekeningen was ik voor de bijl: Deze wordt het!
Vanaf heden met codenaam B3.

Voor de bouw verwacht ik dat twee onderdelen me op onbekend pad zullen sturen: – het maken van een holle mast, en – het stomen van de twee schuurboorden. Maar goed, voor alles is er een eerste keer, bovendien ken ik de technieken theoretisch en dat doet me vermoeden dat het best zal lukken.