Latjes en plaatjes

Dit leek me slim: Eén keer naar de houthandel en terug komen met een hoeveelheid die ruim zal volstaan voor de bouw van deze boot.
Van de zes platen “marine-grade” multiplex zal niet veel over blijven als de klus is geklaard. De vier balken Yellow Pine (50 x 225 x 4900mm) waren misschien niet zo’n tijd besparende aankoop. Dat ik ze één voor één haast niet kan opheffen is vervelend maar dat lukt wel.
Het verzagen en schaven idem, het lukt wel maar in mijn werkplaats van 6 X 7 meter moet ik mijn improvisatietalent wel bijzonder aanspreken om de knoerten te bewerken.
Met deze balken gaat het straks richting meubelmakerij om ze op maat te zagen/schaven, genoeg geknoeid, les geleerd.
Overigens, balk is relatief; Molenbouwers noemen 50 x 225mm-hout “latjes”. Nog een les: Voorlopig moet ik niet beginnen denken aan molenmakerij.

Hierboven de schets die ik maakte om de bodem- en zijplaten netjes uit vijf platen MP te halen. (Platen voor mij, vermoedelijk briefpapier voor molenbouwers)
Zonder mezelf op te hemelen denk ik dat het plotten van die tekening enig inzicht en ervaring vergt. Over opzet van spanten naar ware grootte model, naar praktische tekening… Mmm, in de beschrijving van bootplannen lees ik steeds dat de bouw ruim haalbaar is voor iedereen.
Ik denk het niet, toch niet zonder slag of stoot.

Zo, straks plaatjes zagen en lassen maken. Dat houd me beslist enkele dagen bezig.

Toch niet nog een Skiff !

https://store.gartsideboats.com/collections/dinghies-and-daysailers/products/13ft-catboat-crisis-design-246#

Met de plans die ik kocht voor de Skiff “Little Crab” is het helemaal verkeerd gegaan bij de verzending.
Lang verhaal kort: Kokertje tekeningen opgestuurd in de VS op 14 maart, nu vijf maanden later nog steeds verloren in de post of bij de Belgische douane.

Dus dan maar een ander plan gekocht. Het is een 13 voet Catboat getekend door de Amerikaanse bootontwerper Paul Gartside, in primeur voorgesteld in het Engelse tijdschrift Water Craft (n° 142, editie juli/augustus 2020).

De boot beviel me metéén bij het zien van het zeilplan en bij het nader uitvlooien van de tekeningen was ik voor de bijl: Deze wordt het!
Vanaf heden met codenaam B3.

Voor de bouw verwacht ik dat twee onderdelen me op onbekend pad zullen sturen: – het maken van een holle mast, en – het stomen van de twee schuurboorden. Maar goed, voor alles is er een eerste keer, bovendien ken ik de technieken theoretisch en dat doet me vermoeden dat het best zal lukken.