Geschoren

Dat ziet er al beter uit met het kortgewiekte vrijboord.
Het Orgon pine berghoutje laat zich over de 4,3m lengte makkelijk buigen maar bood behoorlijk weerstand tegen de torsie in de overgang naar de neus. Dan maar het latje overlangs gehalveerd, het eerste deel erop gelijmd met schroefjes en vervolgens het tweede deel gelijmd met klemmen.
Verdubbelt het werk ruimschoots maar het resultaat ziet er puik uit; Nergens zichtbare schroefgaten en de romp wordt er integraal sterker van.

Lelijk eendje

Hier keek ik naar uit; Het moment dat de romp van het spantenraam kon gelicht worden en omgedraaid.
Nu met enige spoed de zijplaten trimmen, want een romp met danig overschot aan vrijboord is pijnlijk lelijk om te zien. komt goed, over enkele dagen toon ik de opgeschoonde versie van deze rauwe diamant.

Een dikke maand later…

Berthas September 2019

En de romp, de basis van de boot samengesteld uit losse puzzelstukjes, is haast klaar.
Het gekromde neushout precies op zijn plaats schroeven op het spantenraam was een delicate zaak; Immers dit raam moet nog dienen om nog enkele boten te maken en de juiste passing van dit onderdeel is van belang.
Maar zie, de klus is geklaard en op enkele onverwachte akkefietjes na past de puzzle in mekaar.
Voor de Eiken opzetneus waarbij ik aanvankelijk twijfelde tussen een gestoomd of een gelamineerd stuk koos ik voor het lamineren; Het restant van het gezaagde neushout was de gedroomde kandidaat om te dienen als mal. Het gelamineerde stuk paste als gegoten.
Soms heb je geluk en valt je oog op een eind hout in de afvalbak.

Hieronder wat beelden die de vooruitgang illustreren.

Ja, dit is er één.

Het spantenraam (de helling) was het eerste dat klaar was. Dat bleek een bijzonder handig ding want het deed dienst als lange vlakke werktafel om de bodem- en zijplaat lassen op te maken.

De vijf spanten op maat maken vraagt ook best wat ruimte en die was er in overvloed met de gelaste bodemplaat op de helling.

Maar kijk met de spantjes klaar voor montage was het tijd om de werktafel terug om te bouwen naar zijn oorspronkelijke doel: Een spantenraam.
Eéns die op zijn plaats geschroefd bleek één en ander behoorlijk te kloppen; Alle hoeken aan de spanten; zij- en bodem zijn in orde.
De mal voor de zijplaat past precies… Hoewel -en dat zal de praktijk nog moeten uitwijzen- de precisie is wel heel afgemeten, voor een overmaatse matrijs lijkt me die wat krap.

Hoedanook, dit silhouet ziet er vertrouwd uit, en ik ben nu meer met een boot aan de slag als met losse platen en houtjes.

Bertha met een fokje en een GoPro

Na de uitstap met Bertha in 2017 in Vannes had ik de spriet en de fok niet meer gebruikt. Het was deze hete zondagnamiddag bijzonder licht weer en het leek me het uitgelezen moment om die nog een keer in te zetten.
En … opnames te maken met een GoPro. Tja voor alles is er een eerste keer en wat ik onthoud van deze is dat de rommel aan boord best niet in beeld komt- door rommel op te ruimen voor een opname en netjes op te tuigen.
De kenners onder jullie zullen ongetwijfeld opmerken dat de fokkeschoot voering er bijzonder vrijbuiterig verloopt. Klopt helemaal maar ik was in de stemming en de ontbrekende losse blokjes konden me niet uit de stemming brengen om toch maar zonder van wal te steken.

Maar ter zake, met 2 tot 3 Bft en enkel mezelf aan boord deed de skiff het behoorlijk anders, pittiger kortom.